ต่อจากตอนที่ 1 นะครับ ตอนนี้ตอนที่ 2 แล้ว
Seed Funding
แปลว่ายืมคนรู้จัก
คนรู้จักเรา เช่น พ่อแม่ เขาคงจะรักเราบ้าง อาจจะให้ยืมเงิน
พ่อแม่ไม่ให้ ก็อาจจะไปหา อากง อาม่า อากู๋ . . . . . ไม่ก็เพื่อน หรืออาจจะอาจารย์ . . . . สักคนที่เรารู้จัก มีสายสัมพันธ์ บากหน้าไปหาได้บ้าง
หลักการอะไรไม่ค่อยตายตัวนัก สำหรับการหาทุนแบบนี้ จะคืนเขายังไง ให้ดอกเบี้ยมั๊ย หรือให้หุ้น แล้วแต่กรณีของแต่ละคน แล้วแต่ความพอใจ
สิ่งที่น่ากล่าวถึง สำหรับการหาทุนแบบนี้ก็คือ บางทีคนรู้จักเราอาจจะไม่ได้มีความเข้าใจด้านการลงทุน ไม่ได้มีจิตใจแบบนักลงทุน
เงินใครใครก็หวง ใครๆก็กลัวเสียเงินทั้งนั้น โดยเฉพาะคนที่ไม่ได้เข้าใจเรื่องการลงทุน โดยมากแค่เจอคำว่าความเสี่ยงแม้แต่นิดเดียวก็ไม่ต้องพูดกันต่อแล้ว
เราต้องเข้าใจว่า เรื่องทำเกมใครๆก็มองเป็นเรื่องที่เสี่ยง ไม่มั่นคงเหมือนทำธุรกิจอื่น (หรือเป็นลูกจ้าง)
ถ้าเราไม่สร้างความเชื่อมั่นให้เขาได้ ถึงจะรักกันแต่ก็ให้กันยาก . . . ซึ่งจริงๆถึงจะเชื่อมั่นก็ตะขิดตะขวงใจอยู่ดี
Angel Capital
ถ้าเอาให้เป็นคำที่เรารู้จักกันง่ายๆ ก็ “เสี่ย” หรือ “เฮีย”
การหาเงินผ่าน angel capital จะค่อนข้างเป็นการเป็นงานกว่าแบบ seed funding
เพราะเขาเข้าใจการลงทุน และเตรียมใจสำหรับการลงทุน (ที่เห็นว่าน่าสนใจ (ถ้าไม่น่าสนใจไม่เอา)) ไว้แล้ว
สิ่งที่เขาสนใจที่สุดคือ “เขาจะได้กำไรเท่าไหร่” ยิ่งเยอะยิ่งดี
โดยมากต้อง 20% – 1000% ขึ้นไป ถึงจะดี เพราะถ้าน้อยกว่านั้นเขาเอาไปลงตราสารหนี้ หรือฝากธนาคารยังจะดีกว่า ได้เท่ากัน แถมง่าย ไม่เสี่ยงด้วย
สิ่งที่ต้องดูควบคู่เหมือนกันคือ “จะคืนทุนตอนไหน”
และที่สำคัญเหมือนกันคือ “ความเชื่อมั่น”
ความเชื่อมัน ใน idea ว่ามาถูกทาง ตอบสนองตลาด ไปได้จริง
ความเชื่อมัน ในตัวทีมงานว่าจะลาก project ไปจนจบได้ ต้องแสดงให้เห็น
- ทีมงาน ต้องมีฝีมือทำได้จริง เข้าใจสิ่งที่ตัวเองจะทำ (อาจจะแสดงได้ผ่าน portfolio ว่าเคยทำอะไรมาบ้างหรือ demo)
- ทีมงาน ต้องมีความตั้งใจจริง และมีความรับผิดชอบ อันนี้ก็สำคัญมากๆเหมือนกัน
Bank Loan
แปลเป็นไทยคือ กู้ธนาคารนั่นเอง
สิ่งที่เราควรเข้าใจเกี่ยวกับธนาคารคือ
ธนาคาร จะมีความเป็นมืออาชีพ มีระเบียบแบบแผน
เราควรจะมีการเขียน “แผนธุรกิจ” ไป เพื่อจะได้คุยกันง่ายว่า เราจะทำอะไร และที่สำคัญคือ แผนการเงิน (อยู่รวมในแผนธุรกิจ) ว่าจะต้องใช้เงินเท่าไหร่ เงินเข้าเงินออกเท่าไหร่ และใช้คืนเขาได้ตอนไหน
(บางที่ ถ้าเราไม่มีไป เขาอาจจะใจดี นั่งคุยกับเราว่าเราทำอะไร และสรุปเป็นตัวหนังสือให้ หรือแนะนำวิธีเขียนให้เรา . . . หรือไม่ก็เชิญกลับบ้าน)
(การเขียนแผนธุรกิจ อาจจะนำมาแนะนำกันวันหลัง)
และสิ่งที่น่ากล่าวถึงก็คือ style การลงทุนของธนาคาร ธนาคารไม่ได้ต้องการกำไรเยอะมากเมื่อเทียบกับ angel capital โดยปกติทั่วไป ณ ขณะที่เขียนอยู่นี้ ธนาคารต้องการดอกเบี้ยจากเราที่ 5% – 15% เท่านั้น (เช่น สมมติดอกเบี้ย 5%กู้ 100 บาทต้องจ่ายคืน 105 บาท (100 บาทเิงินต้น ส่วน 5 บาทงอกมา เป็นกำไรของธนาคาร (กำไรส่วนนี้นี่เอง ที่ทำให้ธนาคารรวย และทำให้ธนาคารถึงอยากมาปล่อยกู้)))
แต่เมื่อกำไรไม่เยอะแล้ว สิ่งที่ธนาคารต้องการควบคู่กันคือ “ความแน่นอน”
โดยทั่วไป ผู้กู้จะต้องมีสินทรัพย์มาค้ำประกัน
ถ้าหาเงินมาคืนธนาคารได้ก็ดีไป
แต่ถ้าหาเงินมาคืนไม่ได้ ธนาคารก็จะได้ยึดสินทรัพย์ที่ค้ำประกันไปแทน
ถ้าหาเงินมาคืนธนาคารได้ก็ดีไป
แต่ถ้าหาเงินมาคืนไม่ได้ ธนาคารก็จะได้ยึดสินทรัพย์ที่ค้ำประกันไปแทน
สำหรับในที่นี้ คงกล่าวถึงความเข้าใจในภาพรวมเกี่ยวกับการกู้เงินจากธนาคาร คร่าวๆเท่านี้
จริงๆ ยังมีประเด็นยิบย่อยที่น่ากล่าวถึงนิดหน่อย โดยเฉพาะประเด็นที่เกี่ยวกับอุตสาหกรรมเกมโดยเฉพาะ แต่คงจะยาวเกินไป เราอาจจะแยกเป็นบทความเดี่ยวๆมาให้อ่านกันวันหลังนะครับ
อ้อ idea พวกนี้ที่เขียนถึง เป็นแค่ idea คร่าวๆนะครับ แต่ว่าแต่ละธนาคารก็จะมี style ปลีกย่อยของแต่ละที่ต่างกัน (เช่น อัตราดอกเบี้ยต่างกัน หรือ ชอบรายย่อยๆเป็นพิเศษ หรือมีโครงการเพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรมใดเป็นพิเศษ) และเปลี่ยนไปตามเวลา ถ้าสนใจจริงๆ คงต้องไปขอข้อมูลของแต่ละธนาคารกันเอาเองนะครับ
พักแค่นี้ก่อน (อีกแล้ว)
คิดว่าพิมพ์มาค่อนข้างยาวแล้วสำหรับตอนที่ 2 ขอพักก่อน ไว้เจอกันตอนที่ 3 นะครับ
อ้อ เหมือนเดิมนะครับ หากท่านใดอยากเสริมตรงไหน comment บอกมาได้นะครับ จะได้เป็นประโยชน์กับคนที่มาอ่านทีหลังครับ
