บทความครั้งนี้ไม่ค่อยได้เกลาคำหน่อยนะครับ พอดีพิมพ์ไว้อ่านเองเป็นการภายใน แต่ว่าไหนๆก็พิมพ์แล้ว แล้วอาจจะเป็นประโยชน์กับคนอื่น ก็เอามาลงเลยแล้วกัน
——–
http://www.projectdarkstar.com/w/images/4/4d/Ph03nix_New_Media_Case_Study.pdf?Itemid=225
นี่เป็น random case study คับ
เรื่องเกี่ยวกับว่า มีบริษัทหนึ่ง มาบอกว่า ใช้ server ยี่ห้อหนึ่ง (ชื่อว่า Project Darkstar) แล้วเป็นไง
เป็นแบบสอบถาม ที่ออกโดย server ยี่ห้อนั้นเอง
มีเรื่องให้ดู 2 ประเด็น
1.)
การใช้สื่อ
แบบ low cost
project darkstar โดยคุณสมบัติ มีสิ่งที่น่าสนใจหลายอย่าง โดยเฉพาะที่สำคัญ เมื่อเทียบกับ server เจ้าอื่นคือมัน “ฟรี”
แต่มันก็ยังมีสิ่งที่ทำให้คนที่จะวิ่งเข้าหามันต้องหยุดกึก คือ มัน “ยังไม่เสร็จ” ยังขาด feature สำคัญคือ การที่จะทำให้ server หลายตัวทำงานร่วมกัน เพื่อที่จะรับผู้เล่นได้หลักแสน (ตอนนี้ทำได้แค่เครื่องเดียว / ถ้าจะตั้งหลายเครื่อง มันจะไม่เชื่อมกัน)
ซึ่งทางทีมทำ เขาบอกว่า กำลังทำอยู่ จะเสร็จในอนาคต
ปัญหาของ project darkstar คือ ไม่ค่อยมีคนเชื่อมั่นเท่าไหร่ว่า มันจะไหวเร้อ มันจะได้จริงมั๊ย เพราะยังไม่เสร็จสักที
ไม่มีใครเขาไปเชื่อมั่นกับคำสัญญาด้วยปากได้ ถ้ามันมีเงินเป็นล้านๆผูกติดไว้ เราต้องการอะไรที่ชัวร์ ไว้ใจได้หน่อย
สิ่งที่คนต้องการก็คือ “proof”
ทางทีม ก็ฉลาดคับ ออกแบบสอบถาม ว่าใครใช้ project darkstar อยู่บ้าง มาเป็น case study ให้หน่อย โดยจะให้ เสื้อ 1 ตัว เป็นการตอบแทน
ซึ่งก็มีเจ้านี้ และเจ้าอื่นๆ มาแสดงตัว
ซึ่งเขาก็ได้เสื้อไป และได้ประชาสัมพันธ์ แสดงองค์ความรู้ สร้างภาพลักษณ์และความรับรู้แก่บริษัทไปในคราวเดียวกัน
ส่วน project darkstar สิ่งที่ได้คือ ได้สิงที่ตอบคำถามสำคัญว่า “มันจะได้เร้อ” ได้อย่างตรงประเด็นเลยว่า “ได้สิ มีให้เห็นอยู่เนี่ย”
เรียกความมั่นใจมาได้เยอะเลย
(ผมคนนึงล่ะ ที่เคยสงสัยอยู่มาก แล้วมามั่นใจมากขึ้นเมื่อได้เห็น “proof” อันนี้)
ในแง่ค่าใช้จ่าย เสียแค่เสื้อตัวเดียว จ่ายนิดเดียว แต่ให้ผลมหาศาล ถ้าเราเข้าใจว่าอะไรที่เป็นประเด็น เล็งไปให้ตรงจุด ไม่ต้องทุ่มหว่านแหมากเกินไป
เสื้อตัวนึงอาจจะดูไม่ได้มีอะไรมากในมุมของผู้รับถ้ามองแต่ตัววัตถุ แต่ในเชิงจิตใจ เป็นความสนุกอย่างหนึ่งที่ได้ร่วมกิจกรรม แน่นอนว่าอย่างน้อยก็ต่างจากไม่ให้อะไรเลย มันจะทำให้ไม่มีแรงจูงใจไปหน่อย
จะว่าไป เป็นวัฒนธรรมน่ารักๆของพวกฝรั่ง
2.)
เกี่ยวกับเกม TRZZ Online ครับ
มีการเล็งกลุ่มเป้าหมายที่เฉพาะเจาะจง และชัดเจนมากๆ
อ้อ และรู้สึกจะเป็นกลุ่มเป้าหมาย ที่ยังไม่มีใครเือื้อมมือเข้าไป (แทนที่จะนึกอะไรไม่ออกก็ถือดาบตี monster ให้ซ้ำๆกับคนอื่น) เข้าไปแล้วเ้ป็นที่ 1 ทันที มีพื้นที่ผูกขาดเป็นของตัวเอง ไม่ต้องแข่งกับใคร
รวมทั้งเราจะเห็นว่า เป็นเรื่องของ content เป็นเรื่องนำเลย (ใน case นี้คือ การนำวัฒนธรรม hiphop มาเป็น content)
บางทีเทคโนโลยี เรื่องเล็ก
เวลาเราทำเกม บางทีความเป็น artist สำคัญกว่า การเป็นแค่เครื่องจักร ตำราท่องคำสั่งเดินได้
(สำหรับเกมนี้ คนทำเป็น artist และเข้าใจวัฒนธรรมที่เขาเอามาทำเป็น content จริงๆคับ)
——–
อ้อ เรื่องที่น่าสนใจมากๆอีกเรื่องคือ ดูใน news เขาไปออก all white party
ก็คือ มันเป็น party ของพวก hip hop เขาไปกัน และมี hip hop artist ชื่อดังไปด้วย (ประมาณว่า ถ้าในไทย ก็เหมือนไป party เล่นหัวกับ โจอี้ บอย อะไรประมา๊ณนั้น)
มันเป็นการสร้างภาพลักษณ์กับเกมเขามากคับ ว่าเกมนี้น่ะ มันเป็นของคน hip hop จริงๆนะ ทำโดยเพื่อนๆเรานะ ไม่ใช่แค่เกมจากบริษัทหน้าเลือดห่างไกลที่ไหนไม่รู้จัก
หรือจะเรียกว่า “ซื้อใจ” “ได้ใจ” อะไรประมาณนั้น
เป็นการใช้สื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ไม่ได้ใช้เงินอะไรมาก แต่ใช้ความเข้าใจกลุ่มเป้าหมาย (ผมว่าเจ้าของบริษัทนี้ ดีไม่ดี อาจจะเป็นเด็ก hip เอง) รู้จักที่จะเดินคุยถูกคนหน่อย มันตรงจุด สร้างภาพลักษณ์ได้แข็งมาก
